iman
09-01-2007, 22:36
برداشت*های ذوقی از قرآن*، برای خود فرد و دیگران تا چه اندازه حجیّت دارد؟
در این که فهم قرآن اختصاص به گروه معینی ندارد، کم*ترین تردیدی نیست*; زیرا قرآن برای استفادة همگان آمده است و آیات فراوانی از قرآن بر این مطلب تأکید دارد و می*فرماید: قرآن کتاب هدایت برای همگان است*; کتابی سراسر نور و روشنگر حقایق است*.(بقره*، 185; مائده*، 15)
با این که معظم آیات قرآن برای عموم قابل فهم است*، ولی به چند نکته باید توجه نمود:
1. از آن جا که قرآن به زبان عربی است*، باید زبان عربی را به خوبی فرا گرفت ویاد گرفتن زبان عربی شرط اول مراجعة مستقیم به قرآن است*.
2. قرآن به زبان عربی عصر پیامبر است*، زبان عربی مانند هر زبان دیگری از زمان پیامبر تاکنون*، تغییر و تحول پیدا کرده*، معنای برخی از لغت*ها دگرگون شده است*; از این رو، باید به معنای رایج کلمات قرآن در عصر نزول توجه داشت*، نه معنایی که امروز رایج است*.
3. توجه به شأن نزول آیات قرآن در فهم آیات لازم است*.
پس در فهم و برداشت از آیات قرآن*، باید نکته*های مذکور رعایت گردد و برداشت با معیارهای مفاهمه عرب و اصول و علوم عقلی و خطوط کلی قرآن هماهنگ باشد. چنین برداشتی حجت است و بدون رعایت موارد مذکور، برداشت ما، تفسیر به رأی خواهد بود، که در روایات به شدت از آن نکوهش و نهی شده است*، و حجیت ندارد.( ر.ک*: تفسیر تسنیم*، آیت اللّه جوادی آملی*، مرکز نشر اسرأ، ص 175ـ184 / روش برداشت از قرآن*، شهید بهشتی*، ص 12ـ28، نشر هادی*. )
در این که فهم قرآن اختصاص به گروه معینی ندارد، کم*ترین تردیدی نیست*; زیرا قرآن برای استفادة همگان آمده است و آیات فراوانی از قرآن بر این مطلب تأکید دارد و می*فرماید: قرآن کتاب هدایت برای همگان است*; کتابی سراسر نور و روشنگر حقایق است*.(بقره*، 185; مائده*، 15)
با این که معظم آیات قرآن برای عموم قابل فهم است*، ولی به چند نکته باید توجه نمود:
1. از آن جا که قرآن به زبان عربی است*، باید زبان عربی را به خوبی فرا گرفت ویاد گرفتن زبان عربی شرط اول مراجعة مستقیم به قرآن است*.
2. قرآن به زبان عربی عصر پیامبر است*، زبان عربی مانند هر زبان دیگری از زمان پیامبر تاکنون*، تغییر و تحول پیدا کرده*، معنای برخی از لغت*ها دگرگون شده است*; از این رو، باید به معنای رایج کلمات قرآن در عصر نزول توجه داشت*، نه معنایی که امروز رایج است*.
3. توجه به شأن نزول آیات قرآن در فهم آیات لازم است*.
پس در فهم و برداشت از آیات قرآن*، باید نکته*های مذکور رعایت گردد و برداشت با معیارهای مفاهمه عرب و اصول و علوم عقلی و خطوط کلی قرآن هماهنگ باشد. چنین برداشتی حجت است و بدون رعایت موارد مذکور، برداشت ما، تفسیر به رأی خواهد بود، که در روایات به شدت از آن نکوهش و نهی شده است*، و حجیت ندارد.( ر.ک*: تفسیر تسنیم*، آیت اللّه جوادی آملی*، مرکز نشر اسرأ، ص 175ـ184 / روش برداشت از قرآن*، شهید بهشتی*، ص 12ـ28، نشر هادی*. )