۞ شعری برای تو ۞

**NILOOFAR_IRAN147** · 09-13-2007, 12:45

این شعر را برای تو می گویم
در غروب تشنه تابستان
در نیمه های این ره شوم
در کهنه گور این غم بی پایان
این اخرین ترانه لالائیست
در پای گاهواره خواب تو
باشد که بانگ وحشی این فریاد
پیچد در اسمان شباب تو
بگذار سایه من سرگردان
از سایه تو دور و جدا باشد
روزی به هم برسیم که گر باشد
کس بین ما نه غیر خدا باشد
من تکیه داده ام به دری تاریک
پیشانی فشرده ز دردم را
می سایم از امید بر این در باز
انگشت های نازک و سردم را
ان داغ ننگ که خورده می خندید
بر طعنه های بیوده من بودم
گفتم که بانگ هستی خود باشم
اما دریغ و درد که زن بودم
چشمان بی گناه تو چون لغزد
بر این کتاب در هم بی اغاز
عصیان ریشه دار زمان ها را
بینی شکفته در دل هر اواز
اینجا ستاره ها همه خاموشند
اینجا ستاره ها همه گریانند
اینجا شکوفه های گل مریم
بی قدرتر ز خار بیابانند
اینجا نشسته بر سر هر راهی
دیو دروغ و ننگ و ریاکاری
در اسمان تیره نمی بینم
نوری ز صبح روشن بیداری
بگذار تا دوباره شود لبریز
چشمان من ز دانه شبنم ها
رفتم ز خود که پرده در اندازم
از چهره پاک حضرت مریم ها
بگسته ام ز ساحل خوشنامی
در سینه ام ستاره طوفان است
پروازگاه شعله خشم من
دردا فضای تیره زندان است
من تکیه داده ام به دری تاریک
پیشانی فشرده ز دردم را
می سایم از امید بر این در باز
انگشت های نازک و سردم را
با این گروه زاهد ظاهر ساز
دانم که این جدال نه اسان است
شهر من و تو .طفلک شیرینم
دیریست کاشیانه شیطان است
روزی رسد که چشم تو با حسرت
لغزد بر این ترانه دردالود
جوئی مرا درون سخن هایم

**E H S A N** · 09-13-2007, 13:03

میخوام بگم حرف دلو اما نمیدونم چرا

میخوام بگم تا توبودی زندگیم یه رنگی داشت

کنار کلبه تو دل یه سرو سامانی دیگه داشت

شاید من برم یه جای دور

یجای دور از همه ادما

تکه کنم به سنگ غم بشینم بگم از دل سنگ

سوختم ساختم شکستم نشستم پرم شکست خزیدم
به عشق دیدن تو هرروز هر شب بودم تا ببینم اون رویت

ولی زدی شکستی تمام تار پودم

تو دلم یه غم دارم اندازه کوه دراک

تومیدونی اون کوه کجاست

میخوام برم بیدقنبری یه هوایی تازه کنم

بعدش برم تو شاهچراغ نماز هاجات بخونم

شاید برم حافظیه یه فال حافظ بگیرم

تقدیم به اونی که امروز زد دلمو شکست

**NILOOFAR_IRAN147** · 09-13-2007, 16:36

دیده ام سوی تو و در کف تو
از تو دگر نه پیامی نه نشانی
نه به ره پرتو مهتاب امیدی
نه به دل سایه ای از راز نهانی
دشت تف کرده و بر خویش ندیده
نم نم بوسه باران بهاران
جاده ای گم شده در دامن ظلمت
خالی از ضربه پا های سواران
تو به کس مهر نبندی مگر اندم
که زخود رفته در اغوش تو باشد
لیک چون حلقه بازو بگشایی
نیک دانم که فراموش تو باشد
کیست ان کس که تو را برق نگاهش
می کشد سوخته لب در خم راهی ؟
یا در ان خلوت جادویی خاموش
دستش افروخته فانوس نگاهی
تو به من دل نسپردی که چو اتش
پیکرت را ز عطش سوخته بودم
من که در مکتب رویایی زهره
رسم افسونگری اموخته بودم
بر تو چون ساحل اغوش گشودم
در دلم بود که دلدار تو باشم
وای بر من که ندانستم از اول
روزی اید که دل ازار تو باشم
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم
نه درودی نه پیامی نه نشانی
ره خود گیرم و ره بر تو گشایم
ز انکه دگر تو نه انی تو نه آنی

**L e i l a** · 09-13-2007, 17:13

ای سراپا همه عشق

گریه شمع کجا؟

تو کجا با دل تنگ!

من که از اشک غریبانه چو دریا بودم

تو ندانی که چه تنها بودم

کاش میدانستی

شب میلاد عزیزت ای یار

من به اندازه چشمان همه مردم شهر

گریه کردم در خویش

گریه ام بدرقه راهت باد__________

**NILOOFAR_IRAN147** · 09-16-2007, 12:52

تو در چشم من همچو موجی
خروشنده و سرکش و ناشکیبا
که هر لحظه می کشاند به سویی
نسیم هزار ارزوی فریبا
تو موجی
تو موجیو دریای حسرت مکانت
پریشان رنگین افق های فردا
نگاه مه الود دیدگانت
تو دائم به خود در ستیزی
تو هرگز نداری سکونی
تو دائم زخود می گریزی
تو ان ابر اشفته نیلگونی
چه می شد خدا
چه می شد اگر ساحلی دور بودم ؟
شبی با دو بازوی بگشوده خود
ترا می ربودم تو را می ربودم

**NILOOFAR_IRAN147** · 09-16-2007, 16:05

نگاه کن
غم درون دیده ام
چگونه قطه قطره اب می شود
چگونه سایه سیاه سرکشم
اسیر دست افتاب می شود
نگاه کن
تمام هستیم خواب می شود
شراره ای مرا به کام می کشد
مرا به اوج می برد
مرا به دام می کشد
نگاه کن
تمام اسمان من
پر از شهاب می شود
تو امدی زدور ها و دور ها
ز سرزمین عطر ها و نور ها
نشانده ای مرا کنون به زورقی
ز عاج ها ز ابر ها بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعر ها و شورها
نگاه کن من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم

**sheida** · 09-16-2007, 16:36

پشیمونی میخوای بمونی با من تا همیشه
ولی اینو بدون واسه جبران دیره نمی شهloudlaff.gif

**ghazal** · 09-16-2007, 17:08

این شعر
این ترانه ازاد
این یک غزل
این مثنوی
این بند عاشقانه شعرم
برای تو
این شعرهای پرخم وپیچم برای تو

**arash shivatir** · 09-16-2007, 17:18

در شمیم صبح

در دور دست آمدن روز
شعر بلند و روشن بیداری
تضمینی از ترانه ی شیرین جویبار
ترجیع یک درخت صنوبر
با واژه های سیره و سارش
همواره در ترنم
با صخره های قافیه ای استوار
آفاق می سراید
شعری برای تو
شعری برای من
و یک هجای روشن خونرنگ
گاه گاه
در شعر او
به شادی
تکرار می شود
اینک تمام شعر
در ذهن آب و آبی مشرق
صبح آمده ست و
هستی بیدار می شود

**ahooyeeshghe2** · 11-06-2007, 02:38

صدا کن مرا.............

صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن می روید
در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.
و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد
کسی نیست.............
بیا زندگی را بدزدیم٫ آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم.
بیا زودتر چیز ها را ببینیم.
ببین٫ عقربک های فواره در صفحه ی ساعت حوض
زمان را به گردی بدل میکنند.
بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام
بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را....................

09-13-2007, 12:45	#1
NILOOFAR_IRAN147 کاربر وِیژه تاریخ عضویت: Aug 2007 محل سکونت: lost نوشته ها: 433 سپاس گذاری: 255 سپاس گذاری شده 314 در 190 پست	۞ شعری برای تو ۞ این شعر را برای تو می گویم در غروب تشنه تابستان در نیمه های این ره شوم در کهنه گور این غم بی پایان این اخرین ترانه لالائیست در پای گاهواره خواب تو باشد که بانگ وحشی این فریاد پیچد در اسمان شباب تو بگذار سایه من سرگردان از سایه تو دور و جدا باشد روزی به هم برسیم که گر باشد کس بین ما نه غیر خدا باشد من تکیه داده ام به دری تاریک پیشانی فشرده ز دردم را می سایم از امید بر این در باز انگشت های نازک و سردم را ان داغ ننگ که خورده می خندید بر طعنه های بیوده من بودم گفتم که بانگ هستی خود باشم اما دریغ و درد که زن بودم چشمان بی گناه تو چون لغزد بر این کتاب در هم بی اغاز عصیان ریشه دار زمان ها را بینی شکفته در دل هر اواز اینجا ستاره ها همه خاموشند اینجا ستاره ها همه گریانند اینجا شکوفه های گل مریم بی قدرتر ز خار بیابانند اینجا نشسته بر سر هر راهی دیو دروغ و ننگ و ریاکاری در اسمان تیره نمی بینم نوری ز صبح روشن بیداری بگذار تا دوباره شود لبریز چشمان من ز دانه شبنم ها رفتم ز خود که پرده در اندازم از چهره پاک حضرت مریم ها بگسته ام ز ساحل خوشنامی در سینه ام ستاره طوفان است پروازگاه شعله خشم من دردا فضای تیره زندان است من تکیه داده ام به دری تاریک پیشانی فشرده ز دردم را می سایم از امید بر این در باز انگشت های نازک و سردم را با این گروه زاهد ظاهر ساز دانم که این جدال نه اسان است شهر من و تو .طفلک شیرینم دیریست کاشیانه شیطان است روزی رسد که چشم تو با حسرت لغزد بر این ترانه دردالود جوئی مرا درون سخن هایم __________________ زندگی شاید ان لحظه مسدودیست که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد

09-13-2007, 13:03	#2
E H S A N پاک باز .... تاریخ عضویت: Oct 2006 محل سکونت: کاکو شیرازی سن: 27 نوشته ها: 24,434 سپاس گذاری: 28,245 سپاس گذاری شده 25,971 در 9,905 پست	میخوام بگم حرف دلو اما نمیدونم چرا میخوام بگم تا توبودی زندگیم یه رنگی داشت کنار کلبه تو دل یه سرو سامانی دیگه داشت شاید من برم یه جای دور یجای دور از همه ادما تکه کنم به سنگ غم بشینم بگم از دل سنگ سوختم ساختم شکستم نشستم پرم شکست خزیدم به عشق دیدن تو هرروز هر شب بودم تا ببینم اون رویت ولی زدی شکستی تمام تار پودم تو دلم یه غم دارم اندازه کوه دراک تومیدونی اون کوه کجاست میخوام برم بیدقنبری یه هوایی تازه کنم بعدش برم تو شاهچراغ نماز هاجات بخونم شاید برم حافظیه یه فال حافظ بگیرم تقدیم به اونی که امروز زد دلمو شکست __________________ ارام می نویسم با همین دست عمری خنجر از نار فیق خوردیم اینم روش خودتو به در دیوار نزن نمی تونی برسی .. ادمهای ضعیف نفس میخوان با گذاشتن پا رو سر کله ما برن بالا این اجازه رو نمی دم ....

09-13-2007, 16:36	#3
NILOOFAR_IRAN147 کاربر وِیژه تاریخ عضویت: Aug 2007 محل سکونت: lost نوشته ها: 433 سپاس گذاری: 255 سپاس گذاری شده 314 در 190 پست	دیده ام سوی تو و در کف تو از تو دگر نه پیامی نه نشانی نه به ره پرتو مهتاب امیدی نه به دل سایه ای از راز نهانی دشت تف کرده و بر خویش ندیده نم نم بوسه باران بهاران جاده ای گم شده در دامن ظلمت خالی از ضربه پا های سواران تو به کس مهر نبندی مگر اندم که زخود رفته در اغوش تو باشد لیک چون حلقه بازو بگشایی نیک دانم که فراموش تو باشد کیست ان کس که تو را برق نگاهش می کشد سوخته لب در خم راهی ؟ یا در ان خلوت جادویی خاموش دستش افروخته فانوس نگاهی تو به من دل نسپردی که چو اتش پیکرت را ز عطش سوخته بودم من که در مکتب رویایی زهره رسم افسونگری اموخته بودم بر تو چون ساحل اغوش گشودم در دلم بود که دلدار تو باشم وای بر من که ندانستم از اول روزی اید که دل ازار تو باشم بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم نه درودی نه پیامی نه نشانی ره خود گیرم و ره بر تو گشایم ز انکه دگر تو نه انی تو نه آنی __________________ زندگی شاید ان لحظه مسدودیست که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد

09-13-2007, 17:13	#4
L e i l a همسر احسان تاریخ عضویت: Jun 2007 محل سکونت: shiraz نوشته ها: 24,529 سپاس گذاری: 8,653 سپاس گذاری شده 10,874 در 5,191 پست	ای سراپا همه عشق گریه شمع کجا؟ تو کجا با دل تنگ! من که از اشک غریبانه چو دریا بودم تو ندانی که چه تنها بودم کاش میدانستی شب میلاد عزیزت ای یار من به اندازه چشمان همه مردم شهر گریه کردم در خویش گریه ام بدرقه راهت باد__________ __________________ وقتی دلت گرفت بشین به اندازه تمام دلتنگیات گریه کن برای اینکه کسی اشکاتو نبینه ماهی کوچیکی شو و به ته دریا برو دیگه نه کسی صداتو می شنوه نه کسی اشکاتو می بینه حالا فهمیدی چرا اب دریا شووره؟

09-16-2007, 12:52	#5
NILOOFAR_IRAN147 کاربر وِیژه تاریخ عضویت: Aug 2007 محل سکونت: lost نوشته ها: 433 سپاس گذاری: 255 سپاس گذاری شده 314 در 190 پست	تو در چشم من همچو موجی خروشنده و سرکش و ناشکیبا که هر لحظه می کشاند به سویی نسیم هزار ارزوی فریبا تو موجی تو موجیو دریای حسرت مکانت پریشان رنگین افق های فردا نگاه مه الود دیدگانت تو دائم به خود در ستیزی تو هرگز نداری سکونی تو دائم زخود می گریزی تو ان ابر اشفته نیلگونی چه می شد خدا چه می شد اگر ساحلی دور بودم ؟ شبی با دو بازوی بگشوده خود ترا می ربودم تو را می ربودم __________________ زندگی شاید ان لحظه مسدودیست که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد

09-16-2007, 16:05	#6
NILOOFAR_IRAN147 کاربر وِیژه تاریخ عضویت: Aug 2007 محل سکونت: lost نوشته ها: 433 سپاس گذاری: 255 سپاس گذاری شده 314 در 190 پست	نگاه کن غم درون دیده ام چگونه قطه قطره اب می شود چگونه سایه سیاه سرکشم اسیر دست افتاب می شود نگاه کن تمام هستیم خواب می شود شراره ای مرا به کام می کشد مرا به اوج می برد مرا به دام می کشد نگاه کن تمام اسمان من پر از شهاب می شود تو امدی زدور ها و دور ها ز سرزمین عطر ها و نور ها نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاج ها ز ابر ها بلورها مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعر ها و شورها نگاه کن من از ستاره سوختم لبالب از ستارگان تب شدم چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل ستاره چین برکه های شب شدم __________________ زندگی شاید ان لحظه مسدودیست که نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد

09-16-2007, 16:36	#7
sheida کنترل سایت تاریخ عضویت: May 2007 نوشته ها: 15,743 سپاس گذاری: 2,099 سپاس گذاری شده 7,720 در 4,377 پست	پشیمونی میخوای بمونی با من تا همیشه ولی اینو بدون واسه جبران دیره نمی شهloudlaff.gif __________________ با سیاست باش و از سیاست حرف نزن

09-16-2007, 17:08	#8
ghazal کاربر سایت تاریخ عضویت: Jul 2007 نوشته ها: 154 سپاس گذاری: 246 سپاس گذاری شده 261 در 113 پست	این شعر این ترانه ازاد این یک غزل این مثنوی این بند عاشقانه شعرم برای تو این شعرهای پرخم وپیچم برای تو __________________ اي كاش فرياد آنقدر بي صدا بود كه حرمت سكوت را نمي شكست

09-16-2007, 17:18	#9
arash shivatir آخرین سردار پارسی تاریخ عضویت: Jun 2007 محل سکونت: زادگاه شیران { کرمانشاه } نوشته ها: 3,775 سپاس گذاری: 2,074 سپاس گذاری شده 1,707 در 1,919 پست	در شمیم صبح در دور دست آمدن روز شعر بلند و روشن بیداری تضمینی از ترانه ی شیرین جویبار ترجیع یک درخت صنوبر با واژه های سیره و سارش همواره در ترنم با صخره های قافیه ای استوار آفاق می سراید شعری برای تو شعری برای من و یک هجای روشن خونرنگ گاه گاه در شعر او به شادی تکرار می شود اینک تمام شعر در ذهن آب و آبی مشرق صبح آمده ست و هستی بیدار می شود

11-06-2007, 02:38	#10
ahooyeeshghe2 كلبه آرزو تاریخ عضویت: Oct 2007 نوشته ها: 1,024 سپاس گذاری: 231 سپاس گذاری شده 287 در 224 پست	صدا کن مرا............. صدای تو خوب است صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است. و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد کسی نیست............. بیا زندگی را بدزدیم٫ آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم. بیا زودتر چیز ها را ببینیم. ببین٫ عقربک های فواره در صفحه ی ساعت حوض زمان را به گردی بدل میکنند. بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را.................... __________________ با تو کوچه های بن بست میرسن به کهکشونا! با تو بیراهه یه راهه به نشون بی نشونا...!! اونا که از تو نشونی روی پیشونی ندارن داغشون رو دلشونه خم به ابرو نمیارن!؟

کاربران در حال دیدن موضوع: 3 نفر (0 عضو و 3 مهمان)

ابزارهای موضوع
پرینت این صفحه / حالت نمایش بصورت پرینت شده ارسال این صفحه به ایمیل یک دوست یا خودتان
نحوه نمایش
حالت خطی تعویض به حالت ترکیبی تعوض به حالت رشته ای

موضوعات مشابه
موضوع	نویسنده موضوع	انجمن	پاسخ ها	آخرين نوشته
ارزیابی بودجه سال 1388	پر	اقتصاد ایران و جهان	0	04-17-2009 21:18
بحران ساختاری اقتصاد جهان: فردا خیلی دیراست	پر	اقتصاد ایران و جهان	0	04-17-2009 20:41
اخبار مارادونایی	kkaaffaar	خبرهای فوتبال خارجي	0	01-14-2009 21:13
گیربکس های اتوماتیک	AshkAn	بحث های تخصصی و تعميرات	0	01-06-2008 12:35
سيستم انتقال قدرت	AshkAn	بحث های تخصصی و تعميرات	1	11-29-2007 19:21