می نویسم از دل... ( بنویس از دل )

[E H S A N]

می نویسم


گفتي که دگر در تو چنان حوصله اي نيست گفتم که مرا دوست نداري گله‌اي نيست رفتي و خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله‌اي ني

[E H S A N]

می نویسم
اکنون دير زماني است که من رفته‌ام....گويا هرگز نيامده بودم.....باز چون هميشه خورشيد طلايي رنگ طلوع مي کندو شبان گاهان ماه نقره فام رخ مي کشد در آسمان خيا لت

[E H S A N]

می نویسم

نمي‌خواهم چنان بي نياز باشم که تصور کنم خود به تنهايي مي‌توانم راه پيش ببرم ويا چنان آزاد که نيازي نداشته باشم زندگي را با ديگري تقسيم کنم ونمي‌خواهم چنان بر خود مسلط باشم که نگويم خواهان توام نيازمند توام وهميشه دوستت دارم

نمي‌نويسم ..... چون مي‌دانم هيچ گاه نوشته‌هايم را نمي خواني حرف نمي‌زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي‌فهمي نگاهت نمي‌كنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي‌بيني صدايت نمي‌زنم ..... زيرا اشك هاي من براي تو بي فايده است فقط مي‌خندم ...... چون تو در هر صورت مي‌گويي من ديوانه‌

[E H S A N]

مینویسم

زرد است که لبريز حقايق شده است... تلخ است که با درد موافق شده است ... شاعر نشدي وگرنه ميفهميدي پاييز بهاري است که عاشق شده است

[E H S A N]

مینویسم
ببين که چگونه تقدير
خودش را بخواب خواهد زد
تا عادت کنيم به فاصله ها
وبدانيم خورشيد بي ما طلوع خواهد کرد
وما در لابلاي خاطره ها خواهيم پوسيد

می نویسم

كنار آشيانه ات من آشيانه مى كنم فضاى آشيانه را پر از ترانه مى كنم ، كسى سوال مى كند به خاطر چه زنده اى ، و من براى زندگى تو را بهانه مى كنم

می نویسم

امروز زيباترين تصوير قلب من تصوير توست زيباترين رنگ آبرنگم رنگ چشمان توست زيباترين صدا صداي توست و دلپذيرترين لحظه ها لحظه هاي با تو بودن است . يک لحظه با تو بودن يعني يک دنيا عشق يک عمر خوشبختي يک گلستان مريم يک باغ قناري يعني دريا و آسمان آبي

[E H S A N]

می نویسم
باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد بر سقف قلبم***ياد ايام تو داشتن***مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***مرده است قلبم ز دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد بودم***توي دشت آن نگاهت***گم شدن در خاطراتت

[E H S A N]

مینویسم

بازم با هم هستیم

[E H S A N]

می نویسم

به غیر از من کسی نمی نویسد

[Hamed]

قلمی ندارم ، کاغذی ندارم اما دلی دارم که فقط برای تو می نویسد ...

[E H S A N]

می نویسم

یاد باد یاده گذشته شاد باد این دل زرد و تهی در حسرت دیدار باد
یاد روزایی که کوچه زیر سایه ی تنم بود
مهربون درخت عاشق مست عطر نفسم بود
سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد و بیداد
همه زردی و تباهی مردن و رفتن از یاد.