۞ درد دل هاي عاشقانه ۞

[E H S A N]

غم احاطه ام کرده است .
ديگر سنگری برايم باقی نمانده است .
بايد شکست را سر افرازانه پذيرفت ... مگر نه اين هم جزیی از زندگیست ؟
امی اين بار بايد پذيرفت چيزی را که انتخاب نکرده ای ... چيزی را که برايت جز نيست کل است....
کاش می شد رفت .... کاش می توانستم بروم ..... کاش انسان نبودم ... کاش دوست نداشتم ....


کاش بغض اجازه می داد .................................................

[E H S A N]

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم
نقشی به یاد خط تو بر اب می زدم
ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه محراب می زدم

[E H S A N]

نمیدانم چه میخواهم خدایا

به دنبال چه میگردم شب وروز؟

چه میجوید نگاه خسته ی من

چرا افسرده است این قلب پرسوز؟

[E H S A N]

نبينم شب عيدي كسي ناراحته .. به قول حكيم خيام :
اين يك دو سه روز نوبت عمر گذشت .... چون آب به جويبار چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا ياد نگشت ..... روزي كه نيامده است و روزي كه گذشت

[E H S A N]

فكر كردم اسمان را مي توان تسخير كرد
آب اقيانوس را با آه خود تبخير كرد
فكر كرم رفتنت را مي توان از ياد برد
هيچ دانستي ؟
دلم را رفتن تو پير كرد

[E H S A N]

آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم
سرد مهری بین که کس بر آتشم آبی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سرا پا سوختم
سوختم اما نه چون شمع طرب در یبن جمع
لاله ام که از داغ تنهای به صحرا سوختم
همچون آن شمعی که افروزند نه پیش آفتابچ
سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم
سوختم ازآتش دل درمیان موج اشک
شور بختی بین که درآغوش دریا سوختم
شمع وگل هرکدام شعله ای درآتشند
درمیان پاکبازان من نه تنها سوختم
جان پاک من رهی خورشید عالمتا ب بود
رفتم و از ماتم خودعالمی راسوختم

[E H S A N]

روز جدائی بود واز غم گریه کردم
تا لحظه آخر دمادم گریه کردم
وقتی جدا شد چشم من از شانه هایت
من تازه فهمیدم که باهم گریه کردی

[E H S A N]

اشکهايم رهايم نميکنند نا بساماني تا به کي ؟نميدانم فقط اين را ميدانم که دوستت دارم و ميخواهم تا زماني که نفس ميکشم لايق قلب مهربانت باشم مديون اشکهاي مني اگر فراموشم کني !

[E H S A N]

گه سبزم اگه جنگل اگه ماهی اگه دریا
اگه اسمم همه جا هست روی لبها تو کتابها
اگه رودم رود گنگم مثل مریم اگه پاک
اگه نوری بر صلیبم اگه گنجی زیر خاک
واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مرگم
اگه پاکم مثل معبد اگه عاشق مثل هندو
مثل بندر واسه قایق واسه قایق مثل پارو
اگه عکس چل ستونم اگه شهری بی حصار
واسه آرش تیر آخر واسه جاده یه سوار
واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مر گم
اگه قیمتی ترین سنگ زمینم توی تابستون دستای تو برفم
اگه حرفای قشنگ هر کتابم برای اسم تو چند تا دونه حرفم
اگه سیلم پیش تو قد یه قطره اگه کوهم پیش تو قد یه سوزن
اگه تن پوش بلند هر درختم پیش تو اندازه دگمه پیرهن
واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مر گم

[E H S A N]

مرا درديست اندر دل
اگر گويم زبان سوزد
وگر پنهان كنم
ترسم كه مغز استخوان سوزد