شاخص توده بدنی یا BMI وسیله‌ای جهت تشخیص تناسب وزن بدن با قد است.
شیوه اصلی محاسبه BMI به این صورت است که وزن خود را بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر تقسیم می‌نماییم. عدد حاصل از این فرمول می‌تواند در چند گروه طبقه‌بندی شود.


به طور معمول داشتن BMI بیشتر (معمولا بالاتر از عدد 20) نشان دهنده این است که بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به بیماری‌ها و مشکلات پزشکی قرار دارید. این شاخص تنها در افراد بالغ قابل اندازه‌گیری است. با این حال در برخی از موارد جهت سنجش وزن و قد کودکان نیز استفاده می‌شود. البته در برخی موارد نظیر اینکه وقتی شما هیکل ورزیده و ماهیچه‌های بیشتری دارید و در صحت و سلامت کامل به سر می‌برید و میزان چربی بدن شما نیز مناسب است، عدد BMI بالایی به دست می‌آید که ممکن است صحت نتایج را دچار خدشه کند. این اتفاق ممکن است در بین زنان حامله و شیرده یا افراد دارای اندام ظریف نیز رخ دهد.


از آنجا که شاخص BMI ارتباط مستقیمی با قد و وزن دارد، با کاهش وزن می‌توانید BMI خود را کاهش داده و در نتیجه خود را در گروهی قرار دهید که در معرض کمترین خطر سلامتی هستند.


استفاده از یک رژیم غذایی سالم شامل مصرف متعادل گروه‌های غذایی، ویتامین‌ها و املاح معدنی، برای طول عمر بسیار ضروری هستند.


مطالعات بسیار نشان داده است کم کردن وزن به صورت پیوسته و آرام و استفاده از رژیم‌های غذایی حاوی مقادیر متناسب مواد غذایی سالم، عملکرد مناسب‌تر و بهتری خواهد داشت.


بر پایه این گزارشات، داشتن شاخص BMI کمتر از 18.5 نشان‌ دهنده کمبود وزن بوده و بهتر است این افراد با یک پزشک متخصص مشورت کنند. ضمن اینکه شاخص BMI بالاتر از 25 تا 29 نیز نشان‌ دهنده اضافه وزن و چاقی مفرط است. شاخص BMI مناسب عددی بین 19.1 الی 25 را شامل می‌شود.